|
||
|
|||||||
![]() |
|
|
LinkBack | ابزارهای تاپيك | نحوه نمایش |
|
|
#1 (permalink) |
|
مدير کل انجمن و سایت
![]() Admin
|
امروزه با توجه به تعدد ويروس هاي كامپيوتري در كشور،كه اغلب آنها نيز ايراني مي باشند، شناخت و جلوگيري از تخريب آنها مفيد ولازم به نظر مي رسد . پيش از هر گونه بحث فني لازم است توضيحي در مورد ويروس و خوب وبد بودن ويروس سازي از ديدگاه مثبت آن بررسي شود تا مبادا افراد بد گمان و احتمالا متنفر از ويروس ، سيل بدو بيراه خود را نثار ويروس نويسان! كنند بد نيست بدانيم جداي از هنر و تكنيك زيباي عملكرد ويروس هاي مختلف و شيريني جدال با ويروس يابها ، خود ويروس عاملي براي حمايت از برنامه هاي كاربردي مي توامند به شمار آيد، چرا كه اولين ويروس ها در راه جلوگيري از كپي برداريهاي غير مجاز طرح و نوشته شده و زمان فعاليت آن را موكول به وقتي كرده اند كه فرد خاطي از " خواهش عدم كپي غير مجاز" نياز به گوش مالي دارد ! تا شايد همين فرد عادت به خريد و تهيه ي برنامه هاي مورد استفاده خود از طريق اصولي بنمايد.
واما ويروس ها برنامه هايي هستند كه به شكل پنهاني، موقع اجرا شدن برنامه آلوده خود را به برنامه هاي اجرايي نظير فايل هاي Com و Exe مي چسبانند و معمولا بدون اينكه تاثيري در كار اصلي برنامه آلوده بگذارند، منتظر زمان فعاليت نهايي يا برقراري شرط خاصي مي شوند . حال اين فعاليت مي تواند بزرگتر كردن فايلهاي مختلف Data باشد ، يا آلوده كردن فايلهاي اجرايي و يا از بين بردن اطلاعات Partition Table، معدوم كردن اطلاعا ت با ارزش يا از كار انداختن فايل هاي اجرايي و ... باشد . ولي در هر حال يك چيز در اكثر ويروس ها مشترك مي باشد و آن انتقال ويروس از فايل هاي آلوده به فايل هاي سالم است . چکیده: ویروس های کامپیوتری برنامه هایی هستند که مشابه ویروس های بیولوژیک گسترش یافته و پس از وارد شدن به کامپیوتر اقدامات غیرمنتظره ای را انجام می دهند. با وجودی که همه ویروس ها خطرناک نیستند، ولی بسیاری از آنها با هدف تخریب انواع مشخصی از فایل ها، برنامه های کاربردی و یا سیستم های عامل نوشته شده اند. ویروس ها هم مشابه همه برنامه های دیگر از منابع سیستم مانند حافظه و فضای دیسک سخت، توان پردازنده مرکزی و سایر منابع بهره می گیرند و می توانند اعمال خطرناکی را انجام دهند به عنوان مثال فایل های روی دیسک را پاک کرده و یا کل دیسک سخت را فرمت کنند. همچنین یک ویروس می تواند مجوز دسترسی به دستگاه را از طریق شبکه و بدون احراز هویت فراهم آورد. برای اولین بار در سال ۱۹۸۴ واژه «ویروس» در این معنا توسط فرد کوهن در متون آکادمیک مورد استفاده قرار گرفت. در این مقاله که «آزمایشاتی با ویروس های کامپیوتری» نام داشت نویسنده دسته ای خاص از برنامه ها را ویروس نامیده و این نام گذاری را به لئونارد آدلمن نسبت داده است. البته قبل از این زمان ویروس ها در متن داستان های عملی و تخیلی ظاهر شده بودند. |
|
|
|